เคยมีคนถามแอดมินว่า “สารดูดความชื้นมีคนกินจริงหรอ?” ขอตอบเลยค่ะว่า “จริง” บางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องตลก จะมีใครไม่รู้เลยหรอว่ามันไม่ใช่ของกิน และที่ซองก็เขียนไว้ชัดขนาดนั้นว่า “ห้ามรับประทาน”
เรื่องง่ายๆ ที่บางคนอาจไม่รู้จริงๆค่ะ เพราะเคยมีคนไข้กินเจ้าสารดูดความชื้นนี้มาแล้ว เพราะเขาอ่านหนังสือไม่ออก และเภสัชแนะนำว่า ยาตัวนี้ต้องกินทุกวันจนหมด ก็เลยแกะซองสารดูดความชื้นกินด้วยเลย
“สิ่งที่ยากพอๆกับการรักษาคนไข้ นั่นก็คือ การสื่อสารกับคนไข้ยังไง ให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุด”
วันก่อนค่ะ…
เภสัช : คุณตา ทำไมมารับยาเคมีบำบัดครั้งนี้ น้ำหนักลดล่ะคะ กินข้าวไม่ได้เหรอ?
คนไข้ : ตากินข้าวได้น้อยครับ กินอะไรมันก็ไม่อร่อย รู้สึกรสอาหารที่กินมันแปลกๆ
เภสัช : อ่อ มันเป็นอาการข้างเคียงจากยาเคมีบำบัดที่คุณตาได้น่ะค่ะ มันจะทำให้ลิ้นรับรสเปลี่ยนไป และจะทำให้รู้สึกอยากอาหารลดลง แล้วคุณตาได้ไปซื้ออาหารเสริมทางการแพทย์มากินเสริมตามที่หนูแนะนำหรือยังคะ
ญาติคนไข้ : เนี่ยค่ะคุณหมอ กำลังจะไปซื้อผงโปรตีนมาชงให้คุณตากินพอดี
เภสัช : เดี๋ยวนะคะ ที่เภสัชพูดหมายถึงอาหารเสริมทางการแพทย์สำหรับคนไข้มะเร็งพวกเอนชัวร์ นีโอมูน อ่ะค่ะ ไม่ใช่ผงโปรตีนที่พวกนักกล้ามเอามาชงกินนะคะ เห่อๆ
คำพูดที่คนทั่วไปอาจฟังแล้วไม่รู้สึกสะทกสะท้านหรือสะเทือนใจอะไร แต่สำหรับคนไข้ที่ป่วยระยะสุดท้ายและรู้ว่าอีกไม่นานเขากำลังจะตาย นั้นคงรู้สึกไม่ดีแน่
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า .. ปัจจุบันเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตคนเราเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเริ่มจากตอนตื่นเช้า จนถึงเข้านอน ล้วนต้องเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีทั้งสิ้น และยิ่งเริ่มมีการใช้โปรแกรมสนทนา หรือแอปพลิเคชันต่างๆอย่างแพร่หลาย ทั้ง Line, Facebook messenger แล้วนั้น ยิ่งทำให้คนสนใจพูดกันน้อยลง
วันก่อนค่ะ..
แอดมิน มีโอกาสได้ไปติดตามการใช้ยา
ใครบอกว่าอาชีพ “หมอยา” เป็นอาชีพที่สบาย นั่งหน้าสวย ในห้องแอร์ ยื่นยาให้คนไข้ แล้วก็ได้เงินเดือนมาใช้ไม่เห็นจะเหนื่อยตรงไหน นั่นแปลว่า คุณไม่รู้จักอาชีพของเราดีพอ